مشارکت مکتوب: عدالت و جهالت
شنبه 3 شهریور 1397 ساعت 10:51 | نوشته ‌شده به دست مسافر امیرحسین | ( نظرات )

 

به نام تو که هم بخشنده‌ای و هم مهربان.

 

خداوند هر آنچه باید به تمام موجودات در هستی می‌بخشد. همه موجودات در هستی از انواع نعمات خداوند بهره‌مند هستند و نسبت به نیاز خودشان مورداستفاده قرار می‌دهند. نعماتی مانند باران، برف، آفتاب، شب و روز  و... را برای تمام خلق خود قرار داد و هیچ مخلوقی را محروم نکرد. او می‌بخشد و این بخشش تمامی ندارد. انسان هم مانند تمام موجودات از این بخشندگی خداوند بی‌نصیب نیست.

اما  مهربانی؛ آیا همه موجودات به یک اندازه از مهربانی خداوند بهره‌مند می‌شوند؟ یا موجودی بیشتر مهربانی خالق را لمس می‌کند که به قوانین خالق نزدیک‌تر باشد؟

موجودی که فقط دریافت‌کننده نیست؛ هنگام رفتن به آغوش طبیعت، به‌جای سوزاندن جنگل و کثیف کردن آن، نهال می‌کارد. چیزی را که خداوند به او بخشیده می‌گیرد، حفظ می‌کند، در حد نیاز از آن بهره می‌برد و در مقابل تولید بهتری عرضه می‌کند.

 به نظر بنده، باید کمی تفکر کرد که خداوند چگونه در هستی دیده می‌شود؟ شاید این مسیر به خاطر بهتر دیدن، به خاطر بهتر شنیدن و بهتر زندگی کردن، این‌گونه طراحی‌شده است و ما اگر بخواهیم خالق را ببینیم، باید هم‌جنس او شویم و برای هم‌جنس شدن نیاز به گذر از وادی‌هایی داریم که ما را بسازد و دیدگاهی درست و حقیقی به ما بدهد.

در هستی هر چیز، چیزی را جذب می‌کند که هم‌جنس خودش باشد؛ یعنی حس چیزی را می‌تواند بگیرد که عقل بتواند آن را پردازش کند و تعریفی برای آن داشته باشد چیزی که هم‌جنس باشد وگرنه فرکانسی که در سطح بالاتری قرار دارد را نمی‌تواند دریافت کند، چون  نسبت به آن دانایی ندارد. انسان برای رسیدن به یک حس پاک یا یک گیرنده قوی (حسی که فرکانس سطوح بالاتری را بتواند جذب کند) باید مورد تزکیه و پالایش قرار گیرد؛ که این کار با بالا رفتن دانایی امکان‌پذیر می‌شود. باید به شناخت برسیم باید با دانایی که به عقل داده می‌شود، شناخت او را نسبت به دریافت‌ها بالا ببریم. باید بدانیم آنچه را که نمی‌دانیم. وقتی بدانیم که عدالت یعنی قرار گرفتن هر چیزی در جای درست خودش، باید تفکر کنیم که چرا الآن در این جایگاه قرار داریم؟! و در جهت برآورده شدن خواسته‌های معقول و درست خود حرکت کنیم و اگر دیدیم راه سخت است، تلاش خود را بیشتر کنیم و ایمان داشته باشیم؛ با حل مشکلات و موانع در مسیر راه است که رشد می‌کنیم و بزرگ‌تر می‌شویم. قدری شبیه حل کردن جدول است؛ شاید برای پیدا کردن جواب درست به مطالعه و پرسش و حل ستون‌های دیگر وادار شویم، ولی با حل آن، حتماً به پاسخ خواهیم رسید.

انسان فراموش‌کار است ولی زمانی که قانون را فرابگیرد، بداند که وعده‌های خداوند درست است و به سمت قوانین خداوند حرکت کند؛ آن زمان است که مورد مهربانی و لطف خداوند قرار خواهد گرفت.

در کنگره ۶۰ یک راهنما نسبت به همه ره‌جوهای خود بخشنده است و هر چه را که باید به تمام اشخاص آموزش می‌دهد و همه سعی و تلاش خود را برای بهتر حرکت کردن آن‌ها می‌کند. در مواقعی آن‌ها را به چالش می‌اندازد تا با حل چالش‌ها برای چالش‌های زندگی خود پخته و آبدیده شوند؛ اما کسی که گوش‌به‌فرمان راهنمای خود است و تمام موارد را با تلاش خود به انجام برساند و کسی که همیشه دنبال بهانه‌تراشی و طفره رفتن از انجام فرامین راهنما است، در نزد راهنما از یک جایگاه برخوردارند؟! آیا هر دو موجب خوشحالی و لبخند راهنمای خود می‌باشند؟ خیر، بین انسانی که تلاش می‌کند و زحمت می‌کشد و در جایگاه‌های مختلف، خدمتگزار اشخاص دیگر است با انسان تنبل، پرخاشگر و ضد ارزشی، چه در کنگره، چه در جامعه و چه در همه جای هستی فرق بسیاری است. 

انسانی که در جهالت و تاریکی به سمت بیشتر فرورفتن در ضد ارزش‌هاست از لطف خداوند بی‌نصیب است  و این عین عدالت است اگر حال خوشی ندارد و سختی‌ها را سپری می‌کند؛ چون جهت او جهت اشتباهی است. خداوند می‌فهماند آنچه را که برای انسان مفید است. اگر امروز در اینجا قرار داریم تفکر کنیم چه مرحله‌ای و چه درسی را باید فرابگیریم؟ به چه دردهایی مبتلا هستیم و چگونه در جهت درمان آن‌ها برآییم؟

امروز توشه‌های گذشته‌ای که پر از بخل و حسد و کینه و دروغ و... است را بگذاریم و عشق و محبت و ایمان را برداریم. آن‌وقت متوجه خواهیم شد عدالت در هر جهت و لحظه‌به‌لحظه در حال میزان کردن ترازوی خود می‌باشد. آن زمان که سمت‌وسوی خود را تغییر دهیم، متوجه می‌شویم در هر نقطه‌ای قرار داریم  نتیجه رفتار و کردار خودمان است. 

باید سرآغاز خط دیگری را شروع کنیم تا از کمک‌های دیگر هم بی‌نصیب نمانیم. کسی که به سمت ارزش‌ها حرکت می‌کند و در پی ارتقاء دانایی خود است، مطمئناً مورد مهربانی و لطف خداوند قرار خواهد گرفت و قطعاً عدالت، او را روزی به تعادل خواهد رسانید فقط باید قدردان رب خود باشد و از برخورد با مسائل، نه‌تنها مأیوس نگردد که لذت ببرد. زندگی با مواجهه با دست‌اندازهای مختلف معنا پیدا می‌کند. کسی که به تسلیم می‌رسد آرام‌آرام در آغوش پروردگار قرار خواهد گرفت.

 

نویسنده: آقای علیرضا از لژیون آقای رفائی

شعبه شمس

تاریخ: 31 مردادماه 97
Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: دلنوشته ها،

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
مرتضی یکشنبه 4 شهریور 1397 09:23
سلام علیرضا جان ، خدا قوت
تشکر
فریدون رفائی شنبه 3 شهریور 1397 15:58
خداقوت و بسیار ممنون از علیرضا، امیرحسین و دوستان وبلاگ شعبه.
فریدون رفائی شنبه 3 شهریور 1397 15:58
خداقوت و بسیار ممنون از علیرضا، امیرحسین و دوستان وبلاگ شعبه.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید: